« اوستاد بارز ، وفات ائتدي »
بوگون صوبح چاغي( 24/8/1390 ) " اوستاد عباس بارز " ، آذربايجانين نهنگ شاعيري ، اهر شهرينين خسته خاناسيندا دوخسان ياشيندا ، دونياسين ده ييشدي . بو ضايعه ني ، بوتون آذربايجان شعر و ادب هوس كارلارينا و اوزلليكله سايين عايله سينه تسليت دئييرم . باشينيز ساغ اولسون . انشا ا... ياخين گله جكده بو آدليم شاعيرين حيات و ياراديجيليغينا درين شكيلده باخاجاغيق . بو شعري اوز اوستاديمين رثاسيندا ، ائله بوگون يازميشام :
" غم شاعيري"
سن سيز باتيبدي ياسه، ميخانه غملي غملي
غم غصه دن جالاندي ، پيمانه غملي غملي
شام سوندو ؛ صوبح آچيلدي قانلي سحر چاغيندا
اود توتدو حسرتيندن ، پروانه غملي غملي
غم شاعيري يارانميش ، غمدن ايراق اولانماز
اولموش بلالي عومرو ، افسانه غملي غملي
بيت الحزن اولوبدور ، محفيل لر ايندي سن سيز
قاره گئييب سيزيلدار ، كاشانه غملي غملي
بير تور چكيبدي غمدن ، قان ياش توكوب اييلدر ؛
"ياسلي ساوالان " اولموش ، غمخانه غملي غملي
ماتمده « ائل داياقي » ، گئت ميش اونون داياقي
شربت اولوب داي آغي ، پيمانه غملي غملي
هر كيم ائشيددي دوندو ، بو فاجعه اوجوندان
ديوانه غملي غملي ، فرزانه غملي غملي
باخ كي قيامت ائتميش ، شعر و غزل ده "بارز "
شاعيرلرين جمعينده دوردانه ؛ غملي غملي
هر بيتي بير صنم تك ، ناز ايله دفترينده
هر بير ورق اولوبدور بتخانه غملي غملي
ايللر اوتر كي بيرده ، بارز كيمي ضييالي
شعر و ادب ده گلسين ، ايمكانه غملي غملي
جننت ده يئر توتوبدور ، پير و مرادين " انباز "
آخشام تفال ائتديم ، قرآنه غملي غملي
قره داغ سرزمين رازها و رمز هاست . اين بهشت گمشدة دل انگيز ، شايد از معدود سرزمين هايي است كه در جهان يافت مي شود . سرزميني رويايي ، سر سبز و خرم از جنگل هاي زيبا و دياري با وقار كه غرور و استقامتش ، برگرفته از كوه هاي سر به فلك كشيده و مردمان غيور و با فرهنگ آن است . نويسندة فقيد آذربايجان ، مرحوم آقاي صمد سرداري نيا از قول دكتر محمد تقي سياهپوش دركتاب سيري در تاريخ آذربايجان ، مي نويسد : « اين احتمال قويا وجود دارد كه كشت و زرع گندم در شبه جزيره قره داغ به عنوان ستون فقرات كشاورزي مربوط به يك زمان بسيار باستاني است » .وجود كتيبه هاي باستاني ، تصاوير منقوش در منطقه « قوشا داش » سونگون بر روي سنگ ها و دخمه هاي سنگي در قالب صورت حيوانات و انسان ، سنگهاي منقوش و چند هزار سالة روستاي « آس » در حومة اهر ، نقش و نقر پيدا شده در ليقلان ( علي آباد چاي ، زيللي دره و گوورداغي ) ، قهقهه و ... ، پيدايش جامعه و تمدن در « قره داغ » را به چند هزار سال قبل از ميلاد مربوط مي كند و اين يافته ها نشانگر وجود تمدن اوليه انسان در قره داغ است . اين وبلاگ جهت معرفي اين بهشت پر رمز و راز پايه گذاري شده است . اينجانب با وسع و توان علمي ناچيز هميشه منتظر نظرات انتقادي و علمي هستم و مدعي نيز نيستم تمام نوشته هاي من بدون اشتباه و بدون غلط است همه اشتباه مي كنند غير از ذات حق تعالي . « از غلط بيرون نباشد هيچ خط / خط تقدير است بيرون از غلط .